สายกินต่างจากสายอื่นตรงไหน
สายกินคือสายที่บทลงโทษแบบดื่มถูกคูณสอง ใครเคยโดนหนึ่งจิบในสายอื่น สายนี้จะเป็นสองจิบ เกมที่ใช้กติกาเดิมทุกสาย เช่น ไพ่วงเหล้า หมุนขวด และลูกเต๋าวงเหล้า จะเพิ่มจำนวนจิบเป็นสองเท่าทันทีเมื่อเลือกสายนี้ ส่วนเกมคำถามจะเปลี่ยนเป็นชุดคำถามเรื่องวีรกรรมตอนเมา เช่น เคยตื่นมาเจอข้อความที่ตัวเองส่งตอนดึกไหม หรือใครในวงมีแนวโน้มจะพูดว่าแก้วสุดท้ายแล้วไม่จริง
สิ่งสำคัญที่ต้องเข้าใจตรงกันก่อนเล่นคือ หน่วยของบทลงโทษคือ จิบ ไม่ใช่แก้ว สองจิบคือการยกแก้วขึ้นจิบสั้นๆ สองครั้ง และวงสามารถตกลงกันได้ว่าเครื่องดื่มในเกมจะเป็นอะไร เบียร์อ่อนๆ ค็อกเทลผสมน้ำเยอะๆ หรือน้ำอัดลมก็ได้ คำว่าสายกินหมายถึงจังหวะของเกมที่ดุเดือดขึ้น ไม่ได้หมายความว่าทุกคนต้องเมาเร็วขึ้น
เมื่อไหร่ควรเปิดสายกิน
สายนี้เหมาะกับคืนฉลองที่ทุกคนอายุ 20 ปีขึ้นไป ตั้งใจมาสังสรรค์ และวางแผนเรื่องการกลับบ้านไว้แล้ว เช่น ปาร์ตี้ที่บ้านเพื่อนที่ทุกคนนอนค้าง หรือร้านที่ทุกคนกลับด้วยรถสาธารณะ ควรเล่นหลังจากกินข้าวแล้ว ไม่ใช่ตอนท้องว่าง และไม่จำเป็นต้องเล่นสายกินทั้งคืน การเปิดสายนี้เป็นช่วงสั้นๆ ราวหนึ่งชั่วโมงตรงกลางงานมักสนุกกว่าการลากยาวจนดึก
ถ้าวงมีทั้งคนดื่มและไม่ดื่ม สายกินยังเล่นได้ แต่คนที่ไม่ดื่มควรได้เลือกเครื่องดื่มของตัวเองหรือใช้บทลงโทษแบบไม่ดื่มแทน โดยไม่มีใครถามว่าทำไม
คืนสายกินแบบสามยก
ยกที่ 1 ตั้งหลัก
เริ่มด้วยเกมคำถามที่จังหวะช้า เช่น ฉันไม่เคย และ อันไหนดีกว่ากัน สายกิน ซึ่งเน้นการเล่าเรื่องมากกว่าการดื่ม คำถามอย่างแฮงก์ทั้งวันหรือไม่ได้ดื่มเลยหนึ่งเดือน มักทำให้วงเถียงกันสนุกจนลืมนับจิบ ยกนี้เป็นจังหวะดีที่จะให้ทุกคนบอกลิมิตของตัวเองก่อนเกมเร็วขึ้น
ยกที่ 2 ลุ้นกับดวง
ยกกลางเป็นของเกมประจำสาย ทายไพ่ 4 ด่าน ที่ต้องทายสีแดงดำ สูงหรือต่ำกว่าใบแรก อยู่ระหว่างหรือนอกสองใบแรก และทายดอก ผิดด่านไหนจิบตามเลขด่านแล้วเริ่มใหม่ ผ่านครบสี่ด่านได้สั่งคนอื่นแทน และ เทไม่ให้ล้น ที่ผลัดกันกดค้างเทเครื่องดื่มลงแก้วในจอ แก้วมีรอยร้าวซ่อนอยู่ ใครเทแล้วแตกโดน คั่นด้วย ใครมีแนวโน้มที่สุด ให้ทุกคนได้พักมือจากมือถือบ้าง
ยกที่ 3 ลดเกียร์
ยกสุดท้ายใช้ จริงหรือกล้า สายกิน ฝั่งกล้ามีภารกิจอย่างแข่งดื่มน้ำเปล่ากับคนทางซ้าย หรือเป็นคนเทเครื่องดื่มให้ทุกคน และ วงล้อลงโทษ สายกิน ซึ่งมีช่อง “ดื่มน้ำเปล่า 1 แก้ว” อยู่ในวงล้อด้วย หลังจากนั้นให้ปิดสายกินแล้วเปลี่ยนไปสายฮาหรือสายเจาะใจ เพื่อให้ช่วงท้ายคืนเป็นการคุยและหัวเราะ ไม่ใช่การดื่มต่อเนื่อง
ตั้งลิมิตตอนยังไม่เมา
ทุกการตัดสินใจเรื่องดื่มควรทำตอนเริ่มเกม เพราะตอนที่ดื่มไปแล้วหลายจิบ คนเรามักประเมินตัวเองดีเกินจริง ลองตกลงเรื่องเหล่านี้ก่อนเปิดเกมแรก
- ลิมิตส่วนตัว แต่ละคนบอกวงว่าคืนนี้จะดื่มประมาณเท่าไหร่ ถึงลิมิตแล้วเปลี่ยนเป็นน้ำเปล่าหรือโหมดไม่ดื่มได้ทันที และเพื่อนช่วยกันจำ
- เพดานต่อตา ตกลงว่าหนึ่งตาโดนได้มากที่สุดกี่จิบ ถ้าวงล้อออก “หมดแก้ว!” หรือ “ครึ่งแก้ว!” วงจะใช้เพดานนี้แทน หรือใช้แก้วใบเล็กตั้งแต่แรก
- น้ำเปล่าสลับ วางน้ำเปล่าไว้ข้างแก้วทุกคน ทุกครั้งที่จบหนึ่งเกม ทุกคนจิบน้ำเปล่าพร้อมกัน
- กับแกล้มต้องไม่ขาด สั่งอาหารเพิ่มเป็นระยะ โดยเฉพาะช่วงยกที่สอง
ไม่มีใครต้องดื่มเพราะเกม
เกมทุกเกมในวงไม่เงียบมีปุ่มโหมด “ไม่ดื่ม” อยู่มุมขวาบน เมื่อเปิดแล้ว บทลงโทษแบบดื่มจะถูกแทนด้วยภารกิจขำๆ เช่น ทำท่าไก่พร้อมเสียง พูดเสียงสูงจนถึงตาถัดไป หรือยืนขาเดียว คนที่ขับรถ คนที่กินยาอยู่ หรือคนที่แค่ไม่อยากดื่มคืนนี้ เล่นได้สนุกเท่ากันทุกคน
สิ่งที่ทำลายวงได้เร็วที่สุดคือการเชียร์ให้คนดื่มต่อทั้งที่เขาบอกว่าพอแล้ว ถ้าเพื่อนปฏิเสธ ให้รับคำตอบนั้นทันที ไม่ต้องตื๊อ ไม่ต้องแซวว่าไม่สู้ คนที่รู้ลิมิตตัวเองคือคนที่จะได้มาเล่นด้วยกันอีกครั้งหน้า
เขียนคำถามสายกินแบบไม่ต้องเชียร์ให้ดื่มเพิ่ม
คำถามสายกินที่ดีคือคำถามเรื่องเล่าในวงเหล้า เรื่องกับแกล้ม และวีรกรรมที่เล่าแล้วขำ ไม่ใช่คำสั่งให้ดื่มมากขึ้น ตัวอย่างที่ลองนำไปใช้ได้
- กับแกล้มเมนูไหนที่สั่งทุกครั้งจนพนักงานร้านจำได้
- เคยตื่นมาเจอของแปลกๆ ในกระเป๋า ที่จำไม่ได้ว่าได้มาจากไหนไหม
- ฉันไม่เคยร้องคาราโอเกะผิดคีย์ทั้งเพลงแต่มั่นใจเต็มร้อย
- ฉันไม่เคยสัญญาว่าจะกลับก่อนเที่ยงคืน แล้วทำได้จริง
- ใครในวงมีแนวโน้มจะเป็นคนเรียกรถให้ทุกคนตอนจบงาน
- เป็นคนเก็บโต๊ะหลังปาร์ตี้ หรือ เป็นคนตื่นเช้าไปซื้อโจ๊กให้ทุกคน
- เป็นบาร์เทนเดอร์ผสมน้ำเปล่ากับน้ำแข็งให้ทุกคน พร้อมตั้งชื่อเมนูให้แต่ละแก้ว
ก่อนแยกย้าย: เมาไม่ขับ
ตกลงตั้งแต่ต้นคืนว่าใครจะเป็นคนขับ และคนนั้นไม่ดื่มเลยทั้งคืน ให้สิทธิพิเศษกับเขา เช่น ได้เลือกเพลง หรือได้สั่งคนอื่นแทนทุกครั้งที่โดน ถ้าไม่มีคนขับที่ไม่ดื่ม ให้เรียกรถ นั่งรถสาธารณะ หรือนอนค้าง อย่าปล่อยเพื่อนที่เมากลับบ้านคนเดียว และส่งข้อความเช็กกันว่าทุกคนถึงบ้านแล้ว คืนสายกินที่ดีคือคืนที่ทุกคนจำเรื่องสนุกได้ในวันรุ่งขึ้น